
«عشق يعنی تا ابد بی سرنوشت»
عشق يعنی زندگی تا زير صفر
عشق يعنی پر کشيدن تا عروج
عشق يعنی طی راه بی فروغ
عشق يعنی ناله گيتار من
عشق يعنی درد بی درمان من
عشق سودای دل بيمار ماست
عشق مرگ لحظه ديدار ماست
عشق فرياد انا الحق گفتن است
عشق در آغوش ياران خفتن است
عاشقی بايد که آنرا درک کرد
اين زبان از گويش عشق عاجز است
وقتی از تو دل بریدم
جز خودت چیزی ندیدم
پی هر کسی که رفتم
آخرش به تو رسیدم
انگار آسمون نمی خواست
ببینه ماها رو با هم
یادته لحظه ی آخر
زیر اون بارون نم نم
گل سرختو گرفتی
دادی دستم گل مریم
در یاها هنوز کبودن
بعضیا هنوز حسودن
هم واسه تو می نویسم
هم اونایی که نبودن
اسمتو عشقتو رفته
تو رگ و خون و ریشه
یادته خواستی بمونم
ناله کردم که نمی شه
جرم ما چی بود عزیزم
که ما رو قربونی کردن
خودشون رها وآزاد
ماها رو زندونی کردن
دل سنگشون نمی خواس
عاشق همدیگه باشیم
تو رو اونجا منو اینجا
ساکن بیرونی کردن
حالا که رفتم و گشتم
می بینم تکی تو دنیا
نمی شه تو رو عوض کرد
حتی با شبای رویا
ای جوانمرد
در این راه مرد باش
و در مردی فرد باش
و با دل پر درد باش...
کار خام مکن و هر کاری کنی جز تمام مکن...
در هوا و هوس مقام مکن
و هوا و حرص را بر خود رام مکن...
ای دوست
درد تو به جان بسته داریم
ای دوست
گفتی که به دل شکستگان نزدیکی
ما نیز دلی شکسته داریم
ای دوست
ای مسافر غریبه چرا قلبمو شکستی
رفتی و تنهام گذاشتی دل به ناباوری بستی
ای که بی تو تک و تنهام توی غربت سردی
می دونم بر نمی گردی شدی همرنگ دورنگی
همه ی زندگی من اون نگاه عاشقت بود
چرا فکر کردی به جز من یکی دیگه لایقت بود
رفتی و ازم گرفتی اون نگاه آشناتو
واسه من بردی گذاشتی التهاب آشناتو
حالا من تنها نشستم با نوای بی نوایی
چه غریبم بی تو اینجا ای غریبه بی وفایی..!
دفتر عشـــق كه بسته شـد
ديـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــــــــدم
خونـم حـلال ولـي بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون
به پايه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
اونيكه عاشـق شده بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
بد جوري تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
براي فاتحه بهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
حالا بايد فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو
بـه نـام تـو سنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم
غــرور لعنتي ميگفـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
بازي عشـــــقو بلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
از تــــو گــــله نميكنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
از دســـت قــــلبم شاكيـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاريكــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــيم
دوسـت ندارم چشماي مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
چه خوب ميشه تصميم تــــــــــــــــــــــــــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه
بزن تير خـــــــــــــــــلاص رو
ازاون كه عاشقـــت بود
بشنواين التماسرو
ــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــ
ـــــــــــ
ـــــــ
-
بنام قلبهایی که آفرید درد دلهارا
بنام دردهایی که آفرید اشکها را
بنام اشکهایی که آفرید عشقها را
![]()
سرما زده و سوز و پائيز فراري
در حسرت روزاي بهاري بقض کرده قناري
اجاق خونه مي سوزه و سرده ببين سرما چه کرده
اي واي از اون روزي که گردونه به کام ما نگرده
يخ بسته گل گلدونا انگار
طوفان طبيعت رو ببين کرده چه کرده
برگي ديگه نيست روي درختا
سرماست فقط ميون حرفا
هرچي که بوده توي طبيعت
قايم کرده يکي ميون برفا

اگه قلبمو شکستی به فدای یک نگاهت
این منم چون گل پرپر که نشستم سر راهت
تو ببین غبار غم رو که نشسته بر نگاهم
اگه من نمردم از عشق تو بدون که رو سیاهم
اگه عاشقی یه درد، چه كسي آن درد رو نديده
تو بگو كدوم عاشق، رنج دوري نكشيده
اگه عاشقي گناه، ما همه غرق گناهيم
ميون اين همه آدم، يه غريب و بي پناهيم
تو ببين به جرم عشقت، پرپروازم بستند
تو نديدي من مغرور چه بي صدا شكستم
چه بگم وقتي كه عاشق، زخمي تيغ هلاكه
همه بال و پر زدناش رقص مرگي روي خاك